منوی برگه ها
منوی دسته ها

ارسال شده توسط در ۱۳ بهمن ۱۳۹۱ در انسان شناسی, عرفان, فصل دوم | ۰ دیدگاه

انسان، مظهر کامل زیبایی

همان طور که مطلع هستید در قسمت پیشین، بر این نکته تاکید شد که شرط اساسی فهم زیبایی، معرفت و دور کردن جهل است و همچنین گفته شد که هر چقدر ادراک انسان قوی تر باشد، در همه چیز زیبایی می بیند.

موضوعی که در این قسمت به آن پرداخته می شود، معرفی مصداق برتر زیبایی است. اینکه زیباترین موجود در عالم آفرینش چیست و چه چیز آن را زیبا کرده است. همچنین به این مسئله نیز پرداخته می شود که چرا انسان این توانایی را دارد که زیبایی ها را درک کند؟ و از آنجا که عشق از زیبایی نشأت می گیرد، عاشق ترین موجود در عالم هستی کیست؟

در آخر نیز اشاره ای به موقعیت زشتی و زیبایی در واقعه کربلا می شود و اینکه هیچ کس قدرت پنهان کردن زیبایی را ندارد.

رسالت انبیاء از آن جهت دعوت به زیبایی است چون عالم زیباست؛ هر چیز که خدا آفریده است زیباست. در تعالیم اهل بیت و اولیاء الله نیز به قدر فراوان از مصادیق دعوت به زیبایی می بینیم. اما سؤال اینجاست که برای زدودن موانع زیبا دیدن که حقیقتاً همه دریچه های حقیقت را به روی انسان می بندد، چه باید کرد؟ پیامی که امروز می توانیم از عاشورا و قرآن و پیام اولیاء الله به بشریت بدهیم، چیست؟ با توجه به اینکه امروزه در غرب، تلقی نادرست و ناموزونی از زیبایی شده است.

–        همان طور که عرض کردم و شما هم به آن اشاره کردید، «جهل» موجب می شود تا انسان، زیبایی را نبیند. زیبایی که از شئون هستی واقعی است، در همه چیز تجلی دارد؛ از طبیعت گرفته تا درخت و دریا و صحرا و گل و … . دریا زیباست، شجر و حجر زیباست، گل هم زیباست اما زیباترین موجودات در کل هستی، «انسان» است. در عالم، موجودی زیباتر از انسان آفریده نشده است. گل زیباست اما نه به اندازه انسان؛ عطر بوی خوش دارد اما نه به اندازه انسان؛ هر منظره زیبا، زیباست اما نه به اندازه انسان. مظهر جمال و کمال مطلق، انسان است و تمام زیبایی حق، در وجود انسان، منعکس است. هیچ موجودی زیباتر از انسان نیست، حتی یک فرشته! انسان از فرشته هم زیباتر است. چون فرشته تنها دارای یک بعد معنوی و مجرد است و بعد این طرفی [یعنی بعد مادی] ندارد. اما انسان، برزخ میان تجرد و ماده است و فهرست عالم هستی می باشد. همه زیبایی ها در انسان، تجلی دارد. حتی صورت انسان هم [از دیگر موجودات] زیباتر است. در معنای انسان هم که برویم، معنویت او زیباترین است و البته زیبایی [انسان] هم بیشتر مربوط به معنویت اوست. البته شکی نیست که صورت هم زیبایی دارد. اتفاقاً غالب انسان هایی که از نظر معنوی زیبا هستند، صورتشان هم زیباست. چون صورت، تجلی باطن است.

بنابراین جمیل واقعی و زیبایی مطلق، خداوند است و مظهر این زیبایی نیز انسان است. انسان هر چه از نظر معنویت وسیع و متعالی باشد، زیباتر خواهد بود تا جایی که زیبایی او خیره کننده می شود. انسان کامل خیلی زیباست؛ همه زیبایی ها در انسان کامل موجود است. از همین رو، عشق هم از انسان است.

عشق کامل تنها در انسان است، زیرا انسان هم زیباست و هم زیبایی را می فهمد. هیچ موجودی به اندازه انسان زیبایی را نمی فهمد و هیچ موجودی به اندازه انسان، عشق پیدا نمی کند. این انسان است که عاشق و شیدا می شود و معشوق و زیبایی را می فهمد. اگر انسان خودش زیبا نبود، زیبایی را نمی فهمید. محال است موجودی که زیبا نیست، زیبایی را بفهمد و عاشق شود. عشق، در پرتو زیبایی شکل می گیرد. [عشق] کرشمه محبوبی و کرشمه حسن است. از آنجا که انسان، بالذات و به حسب استعداد زیبا است، زیبایی را می شناسد و عاشق و فریفته می گردد.

انسان مظهر زیبایی

اما چطور می شود که بعضی از افراد، این زیبایی را نمی فهمند؟ همان طور که عرض کردم، [عنصر] آگاهی را ندارند. جهل، زشت است و جاهل هم زشت است. انسان نادان، هر چقدر هم صورت زیبایی داشته باشد، باز هم زشت خواهد بود. فقط کافیست تا [انسان جاهل] یک کلمه و یک حرف نابجا و ناپسند بزند تا ببینید چقدر زشت خواهد بود؟ شما یک قیافه زیبا را تصویر کنید که یک حرف نامطلوب و بی ربط بزند؛ یک مرتبه سقوط خواهد کرد!

بنابراین، جهالت زشتی است و هر چه انسان، جاهل تر باشد، زشت تر است و هر چه آگاه تر باشد، زیباتر است. به همین جهت اولیاء کامل خداوند، انبیاء و به طور کلی کمّلین، زیباترین موجودات عالم اند و زیبا می بینند. به همین دلیل است که مخالفت با انبیاء و انسان های کامل، رفتن به تاریکی و جهل است.

شما وقتی به واقعه کربلا و حضرت سیدالشهداء (ع) – که واقعاً یک ولی کامل خداوند و مظهر زیبایی است – اشاره کردید، در مقابل آن نیز، مظهر زشتی قرار دارد. در واقع زشتی مطلق، با زیبایی مطلق روبرو شدند. کسی که به عالم معنا راه دارد، واقعاً تقابل زشتی و زیبایی را در اینجا می بیند. تقابل امام حسین با کوفیان و عمر سعد و یزید ابن معاویه، تقابل زشتی و زیبایی در جهان هستی بود. و هر چقدر [طرف مقابل امام حسین] به اعمال خود ادامه می دادند، بیشتر در زشتی فرو می رفتند.

زیبایی، همیشه باقی است چون زیبایی، از سنخ نور است. نور را نمی توان پنهان کرد. چه کسی می تواند نور را پنهان کند؟ محال است که نور پنهان بشود. نور، همه جا ظاهر بالذات و مظهر للغیر است و هیچ گاه از بین نمی رود.

اتفاقاً در مسائل فیزیکی هم گفته می شود سرعت نور، ثابت است و همه سرعت ها به جز سرعت نور تغییر می کند. حرف عجیبی هم که امروز در [علم] فیزیک گفته می شود و شگفت انگیز هم هست این است که هر سرعتی به هر میزانی که باشد، وقتی با یک مانع برخورد می کند، از سرعت آن کاسته می شود و از آن هنگام به بعد، آن سرعت اول را نخواهد داشت. ولی آن طور که گفته اند، سرعت نور به گونه ای است که حتی اگر به مانعی هم برخورد کند، پس از آنکه این مانع بر طرف شد، به هیچ وجه از سرعت آن کاسته نمی شود؛ دو مرتبه دارای همان سرعت سیصد هزار کیلومتر بر ثانیه است.

این نور حسی بود که من درباره آن صحبت کردم. نور معنوی که اصلاً نمی تواند مانعی داشته باشد. هیچ چیز نمی تواند نور را خاموش کند: « يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ » [1] . نور، خاموش شدنی نیست و همیشه روشن است. این کسانی که سعی می کنند نور حق را خاموش کنند، تلاش باطل می کنند و بر جهالت خود می افزایند.


[1] قرآن کریم، سوره الصف، آیه 8 : « يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ ؛ می ‏خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش کنند و حال آنکه خدا – گر چه کافران را ناخوش افتد – نور خود را کامل خواهد گردانید. »


اطلاعات و مشخصات

شماره سریال: m-010-d

شماره قسمت: 010

مدت زمان: 7:02

فرمت فایل تصویری: | H.264/AVC MPEG-4 | 600×400px | 25fps | 320kbps |

فرمت فایل صوتی: | MP3 | 44.1KHz | Mono | 64kbps |

پیوند کوتاه:
www.maarefat.com/?p=562

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *