منوی برگه ها
منوی دسته ها

ارسال شده توسط در ۱۱ بهمن ۱۳۹۱ در عرفان, فصل دوم | ۰ دیدگاه

معیاری برای زیبا دیدن

همان طور که در بیانات گذشته دیدید، علاوه بر اینکه زیبایی واقعیت دارد و امری عینی است، به فاعل و بیننده نیز بستگی دارد. درست است که زیبایی هست اما باید چشم زیبا بین هم وجود داشته باشد. چنانکه چشمی دارای نقص یا ایرادی باشد و نتواند حقیقت را آن طور که هست مشاهده کند، مسلماً شیء زیبا را هم زشت خواهد دید.

پس طبیعتاً این سؤال ایجاد می شود که ملاک زیبا دیدن چیست و یا به بیان دیگر، چه کنیم تا زیبا ببینیم؟

نظر دکتر دینانی را در این زمینه بشنوید.

از بیانات حضرتعالی در مورد زیبایی، چنین بدست می آید که بیننده باید زیبا‌بین باشد …

–        ضمن اینکه زیبایی، واقعیت هم دارد.

بله زیبایی هم واقعیت دارد. برخی از افراد، زیبایی را از مقوله کشف و شهود می دانند، برخی نیز آن را کیفیتی در ذهن می دانند که در برخورد با محسوسات حاصل می شود، برخی نیز آن را به فاعل شناسا یا همان بیننده مربوط می دانند (همان طور که شما نیز فرمودید).

اما چه کنیم که زیبا ببینیم؟ یعنی معیارهای زیبا‌بینی چیست؟

–        البته برای آن کسی که می تواند زیبایی ها را بیشتر ببیند، یک نور الهی و خداداد وجود دارد. چون بعضی از افراد، دید زیبایی‌بین دارند ولی بعضی ها کمتر از آن بهره‌مند هستند. ممکن است یک منظره یکسان را اشخاص مختلفی ببینند ولی آن کس که چشم زیبا‌بین دارد، زیبایی ها را زودتر درک می کند. شخصی که بالذات، هنرمند است و این استعداد خداداد را دارد، هنگامی که یک منظره را می بیند، بلافاصله زیبایی آن را درک می کند. مثلاً یک نقاش خوب، زیبایی ها و خوبی ها را زودتر درک می کند و می تواند آن را به خوبی تصویر کند. هزاران انسان دیگر نیز ممکن است [یک منظره را] ببیند ولی چیزی که آن نقاش بزرگ دیده است را نبینند. بنابراین زیبا‌بینی یک استعداد ذاتی است.

معیاری برای زیبا دیدن

اما صرف نظر از اینکه [زیبا دیدن] یک استعداد ذاتی ادراکی است، اگر بخواهیم ملاکی برای آن تعیین بکنیم، در واقع باید بگوییم زیبا بین کسی است که جهل را از خودش دور می کند. یعنی انسان در جایی نمی تواند زیبایی ها را ببیند که دچار برخی توهّمات است؛ یعنی پرده های جهل، جلوی چشم او (یا جلوی ادراک و عقل او) را گرفته است. ما ضمن اینکه با ادراک و عقل خود کار می کنیم، [در واقع] از عقل الهی و عقل کل، بهره‌مندیم. هر کسی از عقل، بهره ای دارد. ما عقل را نمی سازیم؛ ما از عقل، بهره‌مندیم. بعضی از افراد فکر می کنند که ما عقل را می سازیم [در حالی که] ما نمی توانیم عقل را بسازیم، عقل ما را می سازد.

ما به اندازه استعدادمان از عقل، بهره‌مندیم و [به هر حال] پرده هایی از جهل و نادانی و تاریکی جلوی عقل ما قرار دارد. یعنی وقتی عقل، در ما فعالیت می کند، مانند عقل کل، آزاد و مطلق نیست [و دارای محدودیت و موانعی می باشد]. ما هزاران تمنیّات، تشهیّات، آرزوها و چیزهای دیگری داریم؛ گرفتار زمان و مکان ایم، گرفتار شهوات و خواسته های دون مایه هستیم. پس عقلی که در ما فعالیت می کند گرفتار حجاب است. تا اندازه ای که این حجاب ها (یعنی حجاب های جهالت، اوهام، دون مایگی، هواهای نفس، دون پرستی، … ) بر طرف بشود و بیشتر کنار رود، روشنایی عقل، در ما بیشتر می شود و هر چه روشنایی عقل، در ما بیشتر شود، زیبایی ها بیشتر دیده می شوند. به طور کلی تا آنجایی که این فرومایگی ها در ما بر طرف شود، زیبایی را هرچه بیشتر درک خواهیم کرد. روز افزون بودن زیبایی هم به همین علت است. مادامی که پرده های جهل و اوهام و تاریک بینی ها، از جلوی چشم ما برداشته شود، زیبایی واقعی را می بینیم.

البته زیبایی واقعی، در این طبیعت هم تجلی دارد. یک هنرمندی که زیبایی گل را می بیند (البته اکثر مردم از زیبایی گل بهره می برند) از جمله کسانی است که زیبایی در گل را بیشتر می بیند. کسی که یک گل را زیباتر می بیند، از ادراک قوی تری برخوردار است تا آن کس که ظاهر گل را می بیند و از بوی آن هم بدش نمی آید [و این زیبایی برای او در حد عادی است].

بنابراین هر چقدر ادراک انسان قوی تر باشد، در همه چیز زیبایی می بیند. دیدن او، زیبا و زیباتر می شود تا به زیبایی و جمال مطلق برسد. آنجاست که هر چیز را می بیند زیباست و چیزی جز زیبایی نمی بیند.


اطلاعات و مشخصات

شماره سریال: m-010-c

شماره قسمت: 010

مدت زمان: 4:02

فرمت فایل تصویری: | H.264/AVC MPEG-4 | 600×400px | 25fps | 320kbps |

فرمت فایل صوتی: | MP3 | 44.1KHz | Mono | 64kbps |

پیوند کوتاه:
www.maarefat.com/?p=557

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *