منوی برگه ها
منوی دسته ها

ارسال شده در ۰۲ تیر ۱۳۹۲ در تجلی, عرفان, فصل چهارم, هستی شناسی | ۰ دیدگاه

تجلی؛ زکات یا پاسخ به تقاضای موجودات؟!

تجلی؛ زکات یا پاسخ به تقاضای موجودات؟!

از این پس بحث جدیدی مطرح می شود و آن، «تجلی» است. در مورد تجلی، نظرها مختلف است اما دو نظر عمده در این باره وجود دارد؛ عده ای معتقدند که تجلی در واقع زکات زیبایی خداوند است و عده ای دیگر آن را پاسخ به تقاضای موجودات می دانند …

ادامه مطلب

ارسال شده در ۱۲ خرداد ۱۳۹۲ در تجلی, سید حیدر آملی, عرفان, فصل سوم, فلسفه, هستی شناسی | ۵ دیدگاه

وجه و ذات حق، همچون سایه و صاحب سایه

وجه و ذات حق، همچون سایه و صاحب سایه

همان طور که استحضار دارید، در چند جلسه گذشته به تعابیر مختلف حکما و فلاسفه از حقیقت مطلق و هستی ازلی پرداخته شد و گفته شد که نور سهروردی و وجود ابن سینا و ملاصدرا به چه معنایی هستند. اما تعبیر دیگری که برخی از حکما و بسیاری از فلاسفه از آن برای بیان حقیقت هستی استفاده کرده اند، تعبیر «وَجه» است. سید حیدر آملی از جمله کسانی است که به طور مفصل به تشریح این موضوع پرداخته و اعتقاد خود را مبنی بر وجه خداوند به طور کامل توضیح داده است. در این قسمت می خواهیم به بیان معنی وجه در نظر سید حیدر آملی و سایر عرفا بپردازیم و تفاوت آن را با نور سهروردی و وجود ملاصدرا بررسی نماییم. *       واژه نور، واژه بسیار مقدسی است. انسان وقتی همه متون عرفانی و حکمی و ذوقی و ادبی بزرگان را می بیند، [متوجه خواهد شد که] راجع به این واژه، از همه واژه ها بیشتر [صحبت شده است]. البته کلمات دیگری نظیر آینه، آب و … نیز...

ادامه مطلب

ارسال شده در ۲۶ اسفند ۱۳۹۱ در ابن سینا, فصل سوم, فلسفه, هستی شناسی | ۰ دیدگاه

برهان صدیقین و سه مفهوم ضرورت، امکان و امتناع

برهان صدیقین و سه مفهوم ضرورت، امکان و امتناع

برهان صدیقین، که یکی از اصلی ترین پایه های حکمت و فلسفه اسلامی را تشکیل می دهد، از زمان فارابی مطرح شده و در بیان ابن سینا، به برهان صدیقین ملقب گشت. پس از بیان ابن سینا از برهان صدیقین (که کامل ترین بیان را تشکیل می داد) حکما و بزرگان دیگری این برهان را با تقریرهای گوناگون بیان کردند تا اینکه در زمان ملاصدرا و به دست او به بهترین نحو خود بیان شد. بر اساس برهان صدیقین، وجود خداوند و واجب الوجود ازلی، بدون واسطه قرار دادن مخلوقات و با نظر مستقیم در حقیقت هستی و واقعیت، به اثبات می رسد. از آنجا که این برهان در میان براهین دیگر برای اثبات خداوند (از جمله برهان حدوث زمانی متکلمین)، کمترین مقدمات را لازم دارد و هر انسانی که دارای طبع متعادل و عقل سلیم باشد می تواند درستی آن را تصدیق کند، این برهان به صدّیقین منصوب گشت. در چندین قسمت آتی و به طور مفصل به شرح این برهان (هم از نظر خود ابن سینا و...

ادامه مطلب