منوی برگه ها
منوی دسته ها

ارسال شده در ۲۸ آذر ۱۳۹۱ در عرفان, فصل دوم | ۱۳ دیدگاه

عرفان، تجربه شخصی نیست!

عرفان، تجربه شخصی نیست!

آنچه در دو قسمت پیشین گفته شد، صرفاً جنبه نظری عشق و عرفان را تبیین می کرد. اما با حفظ جایگاه و اهمیت مباحث نظری باید گفت که برای تکمیل این مبحث، یک بحث عملی و کاربردی نیز لازم است. مقاله پیش رو در صدد تبیین همین حوزه از عشق و سلوک عرفانی است. یکی از خطاهایی که امروزه در فهم عشق و عرفان صورت گرفته است، آن است که گفته می شود: عرفان، یک تجربه شخصی است. به این معنا که هر کس می تواند با فراهم آوردن مقدماتی، به چنین تجربه و حالتی برسد. مشکل اساسی این بیان از عرفان، در نظر نگرفتن جنبه نظری و معرفتی عرفان است و اینکه عرفان را صرفاً یک تجربه شخصی و قابل تحقق برای هر شخص به حساب می آورند. در حالی که چنین حالت و تجربه ای می تواند بر اثر استعمال یک ماده مخدر نیز ایجاد شود! بنابراین بطلان این مطلب که گفته می شود، عرفان تنها یک حالت و تجربه شخصی است، روشن می شود. اما با...

ادامه مطلب