منوی برگه ها
منوی دسته ها

ارسال شده در ۰۴ بهمن ۱۳۹۱ در دین و شریعت, عرفان, فصل دوم | ۲ دیدگاه

شهادت یا هلاکت؟!

شهادت یا هلاکت؟!

باز هم مسئله ظاهر و باطن و صورت و معنی! احتمالا شما هم تا کنون به افرادی بر خورده اید که حادثه عاشورا و عمل امام حسین (ع) در کربلا و قیام ایشان را نوعی هلاکت و یا حتی خودکشی تلقی می کنند. تعجبی نیست! در گذشته نیز شاهد چنین افرادی با این طرز فکر بوده ایم. اما از این شبهات که بگذریم و در حقیقت شهادت امام حسین (ع) بیشتر تفکر و تأمل کنیم به حقایقی خواهیم رسید که نمایانگر عظمت مقام انسان می باشد. شهادت ولی مطلق خداوند و فنای حقیقی او، دارای نکات و اشاراتی است که کمتر کسی به حقیقت آن پی می برد. مقام قرب حق و رضوان الله، مقامی نیست که بتوان آن را حتی با نعمت های بهشتی نیز قابل مقایسه دانست؛ مقامی که تنها با عبودیت حاصل شده و سرانجام به ربوبیت ختم می شود. مسلم است که اگر انسانی بتواند این مقام را درک کند، نه تنها زندگی پست و حیات ناچیز این دنیا در چشم او کمترین ارزشی نخواهد...

ادامه مطلب

ارسال شده در ۲۶ دی ۱۳۹۱ در عرفان, فصل دوم | ۴ دیدگاه

شراب معنوی مایه آزادی و آزادگی

شراب معنوی مایه آزادی و آزادگی

از جمله موضوعاتی که در حادثه کربلا نقش اساسی و پررنگی داشت، موضوع آب بوده است. از همین رو عاشورا را نماد تشنگی و آب می دانیم. اما این موضوع نیز چون سایر موضوعات دینی، یک جنبه ظاهری و یک جنبه باطنی دارد. در مقام ظاهر، امام حسین و دیگر یارانشان، تشنگان کربلا بودند درحالی که اگر به مقام باطن برویم موضوع کاملاً برعکس می شود! امام حسین چشمه جوشان آب است و دیگران تشنه آب این چشمه اند. مطلب مرتبط دیگر با این موضوع که در باطن امر، هم ریشه و هم معنا هستند، نقش و مفهوم شراب در ادبیات قرآنی و همچنین ادبیات عرفانی است. کاربرد مکرر عرفا از مفاهیمی چون شراب و ساقی که از مشهورات این حوزه است، مخالفت بسیاری را برانگیخته درحالی که در این مقاله معنای واقعی و ریشه قرآنی این امر، روشن خواهد شد. پس هم اکنون همراه ما باشید. موضوعی که در واقعه کربلا اهمیت دارد، بحث آب است. درباره این موضوع، بزرگانی چون عبدالرحمن جامی، عمان سامانی در گنجینه اسرار،...

ادامه مطلب

ارسال شده در ۲۸ آذر ۱۳۹۱ در عرفان, فصل دوم | ۱۳ دیدگاه

عرفان، تجربه شخصی نیست!

عرفان، تجربه شخصی نیست!

آنچه در دو قسمت پیشین گفته شد، صرفاً جنبه نظری عشق و عرفان را تبیین می کرد. اما با حفظ جایگاه و اهمیت مباحث نظری باید گفت که برای تکمیل این مبحث، یک بحث عملی و کاربردی نیز لازم است. مقاله پیش رو در صدد تبیین همین حوزه از عشق و سلوک عرفانی است. یکی از خطاهایی که امروزه در فهم عشق و عرفان صورت گرفته است، آن است که گفته می شود: عرفان، یک تجربه شخصی است. به این معنا که هر کس می تواند با فراهم آوردن مقدماتی، به چنین تجربه و حالتی برسد. مشکل اساسی این بیان از عرفان، در نظر نگرفتن جنبه نظری و معرفتی عرفان است و اینکه عرفان را صرفاً یک تجربه شخصی و قابل تحقق برای هر شخص به حساب می آورند. در حالی که چنین حالت و تجربه ای می تواند بر اثر استعمال یک ماده مخدر نیز ایجاد شود! بنابراین بطلان این مطلب که گفته می شود، عرفان تنها یک حالت و تجربه شخصی است، روشن می شود. اما با...

ادامه مطلب